Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12209 K.2023/3268

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli, 2015/386 Esas ve 2016/156 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi Esas No : 2022/12209

uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. b.Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli, 2015/386 Esas ve 2016/156 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/7709 Esas ve 2020/11349 Karar sayılı kararı ile; basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği, sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2021 tarihli ve 2020/383 Esas, 2021/326 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

b.Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; meşru savunmanın varlığına, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde katılanlar ... ile ...'in olay yerinde araçlarının yanında bekledikleri esnada sanığın yanaştığı, kimsiniz diye sorduğu, olumsuz karşılık alınca katılan ...'a tekme ve yumrukla vurduğu, ...'in araçtan sopa alıp müdahale etmek istemesi üzerine ...'in elinden sopayı alıp sopa ile ...'e vurduğu ve katılanları basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılanların beyanları, adli tıp raporları, tutanaklar ve adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Bozma sonrası duruşma açılarak yapılan yargılamada sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmadığı, genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucu kurulan hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki incelenmeksizin iade düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesi karşısında yasal koşulları oluşmadığı halde, sanığın cezasından basit yargılama usulü kapsamında 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü maddesine göre indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

3.Bozmadan önceki hükümde basit tekerrür uygulamasına yer verilip, bu hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olunmakla son hükümde ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ...'in katılan ...'ı tekme ve yumruk ile yaraladığının saptandığı, katılan ...'i ise sopa ile vurmak suretiyle yaraladığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan adli tıp raporlarının hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanlardan sanığa yönelen haksız bir eylemin olmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı parağrafta açıklanan ikinci kez mükerrirlik nedeniyle Manavgat 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2021 tarihli ve 2020/383 Esas, 2021/326 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının devamından "ikinci kez mükerirlere " ibaresinin çıkarılarak "birinci kez mükerirlere " ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,