Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12391 K.2023/7787

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/504 Esas, 2019/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/1220 Esas, 2021/728 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe), sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik inceleme yapıldığına, savunma ve adîl yargılanma hakkının ihlal edildiğine, mağdura saldırmadığına, zarar verici harekette bulunmadığına, sadece mağdurun saldırması üzerine kendisini koruduğuna, üst sınırdan ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, uzlaşma prosedürünün uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ...'un, mağdurun işlettiği gıda üzerine çalışan işyerine gittikleri, burada bazı gıda maddelerini yedikten sonra araçlarına bindikleri, mağdurun sanıkların para ödemeden kaçacaklarını düşünerek müdahale etmesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, mağdurun elindeki döner bıçağı ile sanıklara yönelik hamle yapması üzerine sanıkların birlikte mağdura yumruk ve tekme ile vurdukları, alınan kesin rapora göre mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokamayacak ve vücutta hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.

2. Sanıkların savunmaları, mağdurun beyanı, kolluk tutanakları, doktor raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ...'un suç tarihinde mağdurun iş yerine gelerek midye yedikleri, yedikleri midyelerin parasını vermeden araçlarına binip uzaklaşmak istedikleri, mağdurun yanlarına gelerek yedikleri midyelerin parasını istemesi üzerine sanık ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...'un birlikte mağdura vurarak hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek kemik kırığına sebep olacak şekilde yaraladıkları, ilk haksız hareketin yedikleri midyenin parasını vermeden gitmeye kalkışmaları nedeni ile sanıklardan kaynaklandığı,

sanığın aşamalardaki savunmalarının birbirleri ile ve diğer sanığın savunmaları ile çelişkili olduğu, sanığın mağdurun üzerlerine bıçakla yürüdüğü yönündeki savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanmasının koşullarının oluşmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, failin güttüğü amaç ve saik, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi göz önüne alınarak temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik bulunmadığı, suçun 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olmadığı, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu,

sanık lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin, 51 ... maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/1220 Esas, 2021/728 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,