Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12407 K.2024/367

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/78 Esas, 2021/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.09.2021 tarihli ve 2021/1697 Esas, 2021/1450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın meşru savunma içinde hareket ettiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ... ile arkadaşları ... ve ...'nin araçla mahalle içinde dolaştıkları sırada, mağdurun daha önce anlaşmazlık yaşadığı ve araçla gezmekte olan olan sanık ..., arkadaşları ... ve ... ile karşılaştıkları, sanık ile mağdur arasında daha önce birbirlerinden şikayetçi olmaları konusunda çıkan tartışmada sanığın av tüfeğini yakın mesafeden ateşlediği, mağdurun parmakta amputasyon nedeniyle işlev zayıflaması ve orta (2.) derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, sanığın atılı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adli raporlar ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen "emanet eşya ile ilgili hususlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden mahkemesine ihbar yapılması gerektiği hususu dışında" isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayın başlangıç şekli ve gelişimi nazara alınarak meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, bozma nedeni saklı kalmak üzere ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; aralarında tespit edilemeyen bir anlaşmazlık bulunan tarafların karşılaşmaları sonucu meydana gelen olayda; olayın başlangıç şekli ve gelişimine dair farklı anlatımlar bulunduğu, tarafsız tanık beyanı bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tam olarak tespit edilemediği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel

Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 367 Karar

sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan "sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.09.2021 tarihli ve 2021/1697 Esas, 2021/1450 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,