Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12507 K.2023/1172

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/610 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/610 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleştirilen) 3. Ceza Dairesinin 24.09.2020 tarihli ve 2020/8265 Esas, 2020/11675 Karar sayılı kararıyla; ''a)Basit yargılama usulünün değerlendirilmesi, b)Tekerrüre esas alınan ilamda uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının araştırılması..'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/520 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı uyarınca uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, tekerrür hükmünün uygulanmaması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın resmi nikah olmaksızın birlikte yaşadığı şikayetçiye eliyle vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Şikayetçi 15.09.2015 tarihli beyanında, tartışma yaşadığı sanığın darp ettiğini belirtmiş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, sanığın eylemi neticesinde müştekide meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Serik Devlet Hastanesi'nce tanzim olunan 15.09.2015 tarihli raporda, ''Burunda, sağ omuzda, sağ el bileğinde, sol kulakta sıyrık ve ekimozlar mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu.." tespitine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Savunma Hakkının Kısıtlanması Yönünden

Bozmadan sonra, sanık ve müdafiine duruşma günü yöntemine uygun olarak tebliğ edilmediği, Yargıtay (Birleştirilen) 3. Ceza Dairesinin 24.09.2020 tarihli ve 2020/8265 Esas, 2020/11675 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca sanığın savunmasının alınmadığı nazara alınarak, sanık ve müdafiine duruşma günü yöntemince haber verilip hazır bulunması sağlanmaksızın, yokluğunda duruşma açılıp hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 197 inci maddelerine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Basit Yargılama Yönünden

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesine eklenen ''175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz'' şeklindeki düzenleme gözetildiğinde hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sübut Yönünden

Şikayetçinin 15.09.2015 tarihli beyanı ve Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporunun içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Tekerrür Yönünden

Mahkemece tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili yapılan araştırmada uzlaşma hükmünün uygulanmadığının tespiti nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin tatbikinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Vesair Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/520 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararının sanığın savunma hakkının kısıtlanması yönünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,