Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12536 K.2023/1993

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2011 tarihli ve 2009/446 Esas, 2011/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 27.06.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli, 2016/68 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile; sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli, 2016/68 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli, 2021/9973 Esas ve 2021/12301 Karar sayılı kararı ile; eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi, hükmü aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına muhalefet edilmesi, mağdurdaki yaralanmanın niteliği gereği sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli, 2021/655 Esas ve 2022/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay tarihinde ... ile arkadaşı sanık ...'ın mağdur ...'in emlakçı dükkanına gittikleri, bu sırada ...'in ortağı ...'a ait olan araç ile işyerinden ayrılmak üzere olduğundan sanıkların da sözkonusu araca bindikleri ve tarafların beraberce Yeşilırmak Terminal Köprüsü üzerine geldikleri, bu esnada ...'in ... ile aralarında geçtiği iddia olunan konuşma sebebiyle taraflar arasında tartışma başladığı ve çevrede ... olarak tanınan ...'ın mağdur ...'in boğazına sarıldığı ve boğazını sıktığı, ...'un ise ...'in suratına yumruk atarak burnunda kırığa yol açtığı,

sanıklar ... ve ...'un birlikte ve iştirak iradesi içerisinde mağdur ...'i hayatî fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırıklı yaraladıklarının sabit olduğu, bu itibarla sanık ...'ın da mağdur ...'e yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanığın suçlamaları inkar ettiği, mağdurun olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdur ...'in yaralanmasına ilişkin Turhal Devlet Hastanesinin 16.06.2009 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine dair 08.01.2016 tarihinde kesinleşen Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/500 Karar sayılı kararı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli, 2021/655 Esas ve 2022/80 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,