Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12583 K.2024/3985

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/312 Esas, 2015/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Katılan ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 maddesi delaletiyle 109/2, 109/3.b, 109/5, 35/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3. Katılanlar Hatice, Zeynep ve Ramazan'a karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle, 43/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/312 Esas, 2015/235 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.04.2019 tarihli ve 2019/632 Esas, 2019/2514 Karar sayılı kararı ile "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği, katılanlara yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 106/2.c maddesi uyarınca birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Katılan ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2.e maddesi uyarınca beraatine, 2. Katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3. Katılanlar Hatice, Zeynep ve Ramazan'a karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2.c, 43/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, kasten yaralama suçu yönünden suç vasfına, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerine, vesaireye ilişkindir. 2. Sanığın temyizi herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'nin bir hastanede tıbbi sekreter olarak çalıştığı sırada sanık ... ile tanıştığı, yaklaşık 6-7 ay arkadaşlık yaptıktan sonra Mustafa'nın Hatice'yi ailesinden istemeye geldiği ancak Hatice'nin babası katılan ...'ın buna rıza göstermediği ve bu sebeple taraflar arasında husumet olduğu, olay günü akşam saatlerinde Mustafa ve yargılama dışı sanık Hasan'ın katılanların ikametleri önüne geldikleri, burada Mustafa'nın yanında Hasan bulunur iken birlikte katılanları "sizi öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, Mustafa'nın, Hatice'nin annesi katılan ...'e tekme ve yumruk attığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan

inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, kasten yaralama ve tehdit suçu yönünden eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği,

düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, düzeltme nedeni dışında Mahkemece hukuka aykırılık bulunmamıştır."

3. Sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2.c maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken "alt sınırdan ayrılmak için bir neden görülmemekle" denilerek temel ceza "2 yıl" yerine sehven "2 yıl 6 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş, mevcut hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Tehdit Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün üçüncü paragrafında açıklanan nedenle Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/258 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı başlığının birinci paragrafından "2 YIL 6 AY" ibaresinin çıkartılarak "2 YIL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,