Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12636 K.2022/10097

a) 765 sayılı TCK'nin 456/2, 457/1, 51/1, 81/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 gün hapis, b) 765 sayılı TCK’nin 456/4, 457/1, 51/1, 81/2. maddeleri uyarınca 2 ay 1 gün hapis cezalarının içtimaı ile 2 yıl 2 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararları

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında, hükümlünün yokluğunda 27.06.2002 tarihinde müessir fiil suçundan içtimalı olarak 2 yıl 2 ay 2 gün cezasına hükmedildiği, kararın hükümlünün babasına 29/07/2002 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 09.09.2002 tarihinde kesinleştiği, ilamın 07.10.2007 tarihinde infaz edildiği,

İnfaz aşamasında uyarlama talebine ilişkin kararın hükümlünün yüzüne 25.10.2010 tarihinde verildiği, hükümlünün müdafii aracılığıyla 23.06.2022 tarihinde eski hale getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğu;

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay'a ait olması nedeni ile karar verme yetkisinin Dairemize ait olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvurunun yapılacağı merci, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir tereddüte yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık aynı Kanun'un 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacağı ve CMK'nin 41/1. maddesinin "Eski hâle getirme dilekçesi, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde, süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verilir." şeklindeki hükmü dikkate alındığında hükümlünün infaz aşamasında müddetnamenin kendisine tebliğ edilmesi,

uyarlama kararının yüzüne tefhim edilmesi nedeniyle gerekçeli karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, hükümlü müdafiinin hükmü yasal süresinden yaklaşık 20 yıl sonra temyiz ettiği ve eski hale getirme isteminde bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu tarafından kişilere tanınan hakların belli sınırlar içinde kullanılması ve hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiçbir şekilde korunmayacağının belirtildiği,