Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12713 K.2023/3190

Sanıklar hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/518 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/518 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.03.2020 tarihli ve 2020/617 Esas, 2020/4733 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2021 tarihli ve 2020/159 Esas, 2021/37 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.360 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ve lehe hükümlerin eksik gerekçeyle uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ...'in Suruç İlçe Nüfus Müdürlüğünde görevli memur olduğu, olay tarihinde nüfus işlemleri için İlçe Nüfus Müdürlüğüne gelen sanık ... ile sanık ... arasında kimlik çıkarılması işlemi ile ilgili olarak tartışma çıktığı, sanık ...'ın telefon edip kardeşi ...'i olay yerine çağırdığı, ...'in de mağdurlar ... ve ...'ye haber vererek çağırdığı, ..., ... ve ...'nin Suruç İlçe Kaymakamlık bahçesinden çıktıkları sırada ... ve ... ile karşılaştıkları, tarafların doğrudan kavgaya tutuştukları, kavga esnasında sanık ...'ın ele geçirilemeyen bıçak kullandığı, olay yerine polislerin gelmesiyle kavganın son bulduğu, yaşanan olay neticesinde mağdurlar ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, mağdur ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, önceki bozma ilâmı doğrultusunda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belirlenemediğinden sanıklar lehine asgari oranda tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle lehe olan hükümlerin uygulanmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kurulan hükümler yönünden; Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2021 tarihli ve 2020/159 Esas, 2021/37 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,