Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12980 K.2024/2845

Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" kararları, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararları verilerek hükümlerin türleri değiştirildiğinden temyiz edilebilir oldukları, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz Esas No : 2022/12980

sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2018/332 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararı ile sanıklar Adnan ve Herman'ın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/968 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanıklar Adnan ve Herman'ın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne,

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik araştırmaya, gerekçenin yetersiz olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar Adnan ve Herman Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Olay tarihinde Metris 2 Nolu T ve R Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu A 12 koğuşunda hükümlü olarak bulunan sanıklar ile katılan arasında sayım, geç kalkma ve temizlik nedenleri ile yaşanan tartışma sırasında, katılanın hakaret etmesi üzerine sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek iştirak halinde ve haksız tahrik altında katılanı tekme ve yumrukla vurmak suretiyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ...'ın savunma hakkının kısıtlanmadığı, sanık ...'ın adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporun yeterli olduğu, eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Adnan ve Herman Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/968 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararında sanık ...'ca ve sanık ... ile müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,