Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13140 K.2023/2370

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.600, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/916 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.07.2019 tarihli ve 2019/6255 Esas, 2019/14634 Karar sayılı kararı ile özetle sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin asgari oranda yapılması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli ve 2019/951 Esas, 2021/1440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’ un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.860, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; beraatine karar verilmesine, cezasının ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların arkadaş oldukları, olay günü yanlarında arkadaşları tanıklar Ç.K., O.T. olduğu halde tekne turuna katıldıkları, tekne turu sonunda aynı araç içerisinde seyahat ettikleri sırada alkollü olan taraflar arasında çıkan tartışmada, mağdurun sanığa tokat attığı, sanığın da eli ile vurarak mağdurun sol omuzda ve göğsünde abrazyon, sol yüzük parmağında kırık, sol gözde şişlik, ekimoz, alında abrazyon meydana gelecek şekilde yaralandığı, Finike İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen 11.09.2013 tarihli adli muayene rapora göre sol el 4. parmak orta falanksta meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkilediği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın beraatine karar verilmesine, cezasının ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden; İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması, mağdur ve tanık beyanları ile mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları ile saptandığı, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen cezanın ertelenmesi hükümlerinin hapis cezası içeren mahkumiyetlerde uygulanabileceği, adli para cezasının ertelenmesinin kanunen mümkün olmadığı,

adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün Mahkemece "Sanığın adli sicil kaydının incelenmesi ile daha önce kasıtlı suçtan dolayı adli para cezasına mahkum olduğunun anlaşılması ve tekrar suç işlemeyeceği yönünde bir kanaatin oluşmaması nedeniyle" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli ve 2019/951 Esas, 2021/1440 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,