Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13177 K.2023/504

Kasten yaralama suçu yönünden; sanık hakkında neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2012 Tarihli ve 2009/470 Esas 2012/665 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında;

1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyete ve taksitlendirmeye hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği,

2. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları ile 500,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyete hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği,

Bu kararların, itirazın reddi üzerine 15.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

B. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 Tarihli ve 2016/122 Esas 2016/215 Karar Sayılı Kararı Sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde, 16.04.2015 tarihinde, yeni bir kasıtlı suç olan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet (m.13/1) suçunu işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanmasıyla; 1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyete ve taksitlendirmeye,

2. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları ile 500,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyete, Karar verilmiştir.

C. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2021 Tarihli ve 2021/9643 Esas 2021/22240 Karar Sayılı İlâmı

Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine;

"CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34. ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hükümler kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 Tarihli ve 2021/494 Esas 2022/127 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında;

1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyete ve taksitlendirmeye,

2. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları ile 500,00 TL adlî para cezası ile mahkûmiyete,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; yargılama konusu suçların zamanaşımına uğraması nedeniyle düşme kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen seçimlik cezalardan adlî para cezası tercihi ile uygulama yapıldığı, doğrudan hükmedilen adli para cezasının miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

1. Sanığın, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezası öngörülen eylemini, 21.07.2008 tarihinde işlediği, cezanın üst sınırı esas alındığında 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir.

3. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suç için öngörülen cezanın üst sınırı karşısında eylemin, 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık hakkında, Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta içeriğine yer verilen ilâm ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu ilâmın 15.03.2013 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca bu karar ile dava zamanaşımının, yeni kasıtlı suç tarihi olan 16.04.2015 tarihine kadar durduğu anlaşılmıştır.

5. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suç tarihi olan 21.07.2008 tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 15.03.2013 arasında geçen süre ile duran zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı, kasıtlı yeni bir suçun işlendiği tarih olan 16.04.2015 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında geçen süre birbirine eklendiğinde, yargılama konusu suç için 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/494 Esas, 2022/127 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/494 Esas, 2022/127 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,