Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13473 K.2023/2423

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2015 tarihli ve 2013/162 Esas, 2015/275 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87

nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2015 tarihli ve 2013/162 Esas, 2015/275 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/13616 Esas, 2019/19105 Karar sayılı kararı ile "Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren yaralama suçundan yargılanan sanığın duruşmada hazır bulundurulması,

bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden sanığın talimat ile ifadesi alınarak yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/38 Esas, 2020/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve temyiz dışı sanıkların, katılana uyuşturucu madde temin etmesi için para verdikleri, ancak katılanın uyuşturucu madde temin etmediği gibi sanık ve temyiz dışı sanıklara parayı da iade etmediği, olay günü sanık ve temyiz dışı sanıkların, katılanın ikametine giderek katılanı tekme, yumruk ve tokat atmak suretiyle dövmeye başladıkları, devamında ikametteki eşyalar ile katılana vurdukları ve temyiz dışı sanık Alkan'ın bıçakla katılanı yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Muğla Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 26.08.2014 tarihli raporuna göre, katılanın, sol el baş parmak, işaret ve orta parmakta kesiler, sol omuzda yaklaşık 10 cm'lik kesi, sol kaş dış yan, üst dudak sağ yan kesi, sol ayak üst kısımda ödem mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, yüzde sabit ize neden olduğu tespit edilmiştir.

4. Katılan adlî raporları, uzmanlık raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosya kapsamında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/38 Esas, 2020/393 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,