Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13541 K.2023/1726

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği ilk derece mahkemesinin 28.04.2021 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinden sonra olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafii temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 07.02.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz istemini 21.02.2022 günü yapmış ise de temyiz süresinin son gününün resmi tatile denk gelmesi nedeniyle takip edilen iş gününde yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Gerekçeli kararın sanığa 28.04.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edildiği, her ne kadar sanığa tefhimden sonra 15 gün içerisinde kararı temyiz edebileceği bildirilmiş ise de sanığın temyizinin bulunmadığı, sanık müdafiinin UYAP ortamında hükümden sonra 05.05.2021 tarihinde vekaletname gönderdiği, bunun üzerine sanık müdafiine kararın tebliğe çıkarıldığı, bununla birlikte sanığın müdafiine yapılan tebligatın temyiz süresini yeniden başlatmayacağı cihetle kararı 14.06.2021 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin süresinden sonra yapılmış olacağı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 07.02.2022 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz sebeplerinin reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,