Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13605 K.2023/1227

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/14279 Esas, 2020/17232 Karar sayılı ilâmıyla özetle; a) Basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre de; b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği, Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında bozma ilamı sonrasında 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş ancak; sanık müdafiinin itirazı üzerine genel hükümlere göre dosya yeniden ele alınmış ve Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2021/337 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. Sanık hakkında basit yargılama usulü indiriminin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık lehine hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Resmî nikahlı evli olan sanık ve mağdur arasında olay günü ailevi nedenlerle çıkan tartışma sırasında, sanığın silahtan sayılan çaydanlığı mağdur eşine fırlatarak kafasına isabet etmesi nedeniyle basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun yaralanmasına ilişkin Gaziantep 25 Aralık Devlet Hastanesince tanzim edilen, 05.03.2010 tarihli adlî muayene raporuna göre; mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Basit Yargılama Usulü Yönünden Sanık hakkında bozma ilâmı sonrasında 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanık müdafiinin itirazı üzerine genel hükümlere göre dosya yeniden ele alınarak karar verildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 251 ve 252 nci maddeleri uyarınca belirlenen sonuç ceza üzerinden (1/4) oranında indirim uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lehe Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verilirken, aynı maddenin on birinci fıkrası uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması gerektiği; ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesinin mümkün olduğu,

kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması durumunda ise erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme imkanının bulunmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamında kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmediği anlaşılan sanığın, hakkındaki hükmün aynen açıklanması suretiyle lehine olacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaire Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2022 tarihli ve 2021/337 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,