Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13664 K.2023/1511

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/5340 Esas, 2020/8451 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/5340 Esas, 2020/8451 Karar sayılı kararı ile özetle "suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümleri de tartışılarak kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği" nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.

3. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/1103 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi, meşru savunmanın şartlarının oluşmadığına ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ile katılan ...'ın bir nedenden dolayı tartışmaya başladıkları, katılanın belinden oyuncak olduğu sonradan anlaşılan silahı çıkartırken suça sürüklenen çocuğun katılanın eline vurarak silahı düşürdüğü, tanık ...'ın silaha tekme atarak uzaklaştırdığı, sonrasında suça sürüklenen çocuğun katılanı dört yerinden bıçaklayarak yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkındaki sosyal inceleme ve farik mümeyyizlik raporları dosyada mevcuttur.

3. İnegöl Devlet Hastanesinin, 08.06.2015 tarihli raporuna göre, katılanın sol omuz posteriorunda 1 cmlik cilt- cilt kesi, sol skapulanın 2 cm inferiorunda 1 cmlik toraksa nafiz kesi, sağ skapulanın 1 cm inferiorunda 1 cmlik cilt-cilt altı kesi, sağ skapula alt ucunun 2 cm lateralinde 1 cmlik cilt- cilt altı kesi bulunduğu, katılanın sol akciğerinde hemopnömotoraks geliştiği, bu nedenle yaşamsal tehlikenin bulunduğu ve yaralamanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Katılan beyanları, sanık beyanları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, kullanılan bıçağa ilişkin uzmanlık raporu ve kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun müdahalesi ile sonradan oyuncak olduğu anlaşılan silahın katılanın elinden düştüğü, tanık ...'ın tekme vurmasıyla silahın katılanın hakimiyet alanından uzaklaşmasına rağmen suça sürüklenen çocuğun katılanı bıçaklamaya başladığı olayda, suça sürüklenen çocuğun kendisine yönelik ağır ve muhakkak tehlikenin ortadan kalkmasına rağmen eylemine devam ettiği, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinde belirtilen meşru savunma hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulama hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/378 Esas, 2021/1103 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2020/5340 Esas, 2020/8451 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,