Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13822 K.2023/3679

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/351 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları Esas No : 2022/13822

uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2019/5030 Esas, 2019/13233 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde rapor alınmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2019/118 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca kazanılmış hakkı gereği neticeten 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ile mağdurun evli oldukları, olay tarihinde evde bulundukları sırada sanığın, mağdurun kendisini aldattığını düşünmesi sebebi ile aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mağduru tekme ve yumruklarla vurarak dövdüğü ve bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Mağdur sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmiştir.

4.Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın Temyiz Sebebleri Yönünden Yapılan İncelemede Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Temel Cezanın Belirlenmesi Yönünden Yapılan İncelemede Sanığın eşi olan mağduru bıçakla ve yüzde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin (5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri ve 87 nci

maddesinin birinci fıkrası (c) bendi) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezaya hükmedilirken neticeye etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

3.Maddi Hata Yönünden Yapılan İncelemede Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla hükmedildiği, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca cezasından yarı oranında artırım yapılarak 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da, söz konusu aykırılığın sonuç ceza miktarına etki etmediği ve temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

4.Kazanılmış Hak Yönünden Yapılan İncelemede Sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son fıkrası ile uygulama yapılırken " sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gereği neticeten cezasının 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına şeklinde karar verilmesi gerekirken "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gereğince sanığın neticeten 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına" şeklinde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuşsa da bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2019/118 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin ikinci paragrafının" Sanık hakkında mahkememizce daha önce verilen kararın Yargıtay (Birleşen)3.

Ceza Dairesinin 2019/5030 E., 2019/13233 K. sayılı kararı ile bozulduğu ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/ son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezasının 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,