Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13950 K.2023/18

Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/856 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, kanunî süresinde istinaf edilmemesi nedeniyle 27.12.2021 tarihinde istinaf talebinin reddine dair karar ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.10.2022 tarihli ve 2022/5354 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131361 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131361 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında basit yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinin uygulanması neticesinde tayin olunan 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 86/3-a maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığında 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 12 ay hapis cezası tayin edilmesini müteakip, anılan Kanun'un 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi yerine 9 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 5 ay 18 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 7 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu kasten yaralama eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Hükümlünün eylemini üst soyu olan babasına karşı silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirdiği göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca (1/2) oranında artırım oranı uygulanmıştır.

4. Hükümlünün eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik sebebine dayalı indirim oranı uygulanmıştır.

5. Hükümlünün yargılama sürecindeki olumlu davranışları göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdirî indirim sebebine dayalı indirim oranı uygulanmıştır.

6. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca (1/2) oranında artırım uygulanırken hesap hatası yapılarak cezanın “9 ay hapis cezası” yerine “12 ay hapis cezası”, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında indirim uygulanırken cezanın “6 ay 22 gün hapis cezası” yerine “9 ay hapis cezası”, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken cezanın “5 ay 18 gün hapis cezası” yerine “7 ay 15 gün hapis cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

7. Hükümlü hakkında, hesaplama hatası yapılarak fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/856 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini üstsoya karşı silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirmiş olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini tahrik altında gerçekleştirmiş olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdirî indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 5 ay

18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,