Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14115 K.2024/2276

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/121 Esas, 2021/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/976 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik araştırmaya, suçun şikayete tabi olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, usule, savunma hakkının kısıtlandığına, cezanın fazla tayin edildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında kızı olan mağdur ...'ye yönelik alt soya karşı silahtan sayılan alet ile kasten yaralama suçundan dava açıldığı, mağdurun geçici adli raporunda iki dizinin üstünde, kulak arkasında ve ensesinde hassasiyet, kafasının sol bölümünde şişlik ve erezyon, kafasının sağ bölümünde 8-10 cm civarında kesi mevcut olduğunun tespit edilerek basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralandığının belirtildiği kesin adli raporunda ise hayati tehlikesinin olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığının ifade edildiği mağdur ve tanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarının adli raporla örtüşmediği,

merdane ile gerçekleştirilen yaralamada vücutta kesi oluşmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık, mağdur ve tanığın kovuşturma aşamasındaki beyanlarının adli raporla örtüştüğü, sanığın en baştan beri mağdur kızını darp etmediğine yönelik savunmasının aksini kesin bir şekilde ispat edecek bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, Kumru Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 06.04.2020 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde sanığın evinde olduğu sırada eşiyle tartışmaya başladığı, evde bulunan kızı mağdur ...'nin bu durumu görmesi üzerine sanık ve annesinin arasına girdiği, buna sinirlenen sanığın elinde bulunan silahtan sayılan merdane ile mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde

yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanığın tevil yollu ikrarı, mağdurun olayın hemen akabinde soruşturma aşamasında alınan beyanı, adli rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı gereğince anlaşılmakla sanığın kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemin şikayete tabi olmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeni ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/976 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kumru Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,