Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14445 K.2023/2239

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği 28.09.2022 tarihli dilekçesi ile verilen cezanın onanmasını talep etmiş ise de; 19.01.2023 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinden geçmesini talep ettiği anlaşıldığından tebliğnamenin sanık müdafiinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar verilmesi yönündeki düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/2196 Esas, 2022/2557 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın 21.10.2022 tarihli dilekçesiyle müdafiinin temyiz talebine katıldığını belirttiği, Sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır..

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın oğlu olan sanığın uyuşturucu madde kullanması nedeniyle suç kaydının bulunduğu, annesine karşı geçmiş tarihlerde yaralama eyleminden mahkûm olduğu, ayrıca devam eden yargılamasının bulunduğu, olayda katılanın evden çıktığı sırada sanığın arkadan gelip sırt kısmına tekme atmak suretiyle bina içerisinde merdivenlerden ittiği, katılanın düşüp merdivenlerden yuvarlandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş ise de; katılanın olayın oluşumu ve adlî raporlarla uyumlu soruşturma beyanı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 01.04.2022 tarihli raporunda katılanın; "C1 vertebrada spinal kanal ile iştirakli fraktür, sağ humerus proksimal fraktürü, frontal sağ yanda üzerinde 2 cm çaplı sıyrık bulunan 10x6 cm lik ekimoz, sağ göz kapağının orta bölümünden laterale doğru uzanan 4x2 cm'lik ekimoz olduğu arızasının, kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kırıkların müştereken yaşam fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede olduğu," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

4. Olay Yeri Yakalama Tutanağı, İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 tarihli 2019/405 Esas, 2019/692 karar sayılı dosyası dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış ise de; 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesindeki ölçütler ve aynı kanunun 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasından sonra yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince de kemik kırığından ayrıca artırım yapılması usul ve yasaya aykırı görülmekle, bu husus düzeltilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ile annesi olan katılanın, sanığın uyuşturucu bağımlısı olması nedeniyle tartıştığı, sanığın merdivenlerden inen annesini itmek suretiyle düşürdüğü ve hayati tehlike geçirecek, vücudunda yaşam fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığının anlaşıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/2196 Esas, 2022/2557 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,