Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14481 K.2023/4328

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması hâlinde, temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan Kurum vekilinin hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği belirlendiğinden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2016/80 Esas, 2019/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2020/1413 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; 1. Sanığın eyleminin eziyet suçu kapsamında kaldığına, 2. Sanık hakkındaki temel cezanın üst hadden belirlenmesi gerektiğine, 3. Vekâlet ücretine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın katılan ...'ın öz babası olduğu, katılanın babasının cebinden düşen bir anahtarı bulduğu ve babasının başka bayanlarla arkadaşlık yaptığını bildiğinden anahtarın ikametini bildiği ve babasıyla arkadaşlık yapan bayanın ev anahtarı olabileceğini düşünerek anahtarın düşündüğü bayanın evinin kapısına uyup uymadığını merak edip arkadaşı Sevdenur ile birlikte bu adrese giderek anahtarı kapıda denediği, anahtarın kapıya uyduğunu görmesi üzerine oradan uzaklaştığı, bu durumu öğrenen sanığın katılana tokat ve yumrukla vurduğu, yere düşen katılanın karnına tekme attığı, "bittin sen ağzına s..." diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu,

boynundan iki eliyle tutup havaya kaldırarak birkaç kez yerde bulunan halının üzerine fırlatıp sırtına ayağıyla bastığı, eline aldığı demir çubuk ile bacak kısımlarına vurduğu, katılanı çağırmaya gelen arkadaşlarını geri gönderdiği,

antremana gitmesine izin vermediği ve "amcana birşey söylersen seni gebertirim" diyerek tehdit ettiği, katılanın amcasının evden ayrılmasından yaklaşık 5-10 dakika sonra ders kitaplarından 6-7 adedini sobaya atarak yaktığı, ertesi gün "git o anahtarı al gel, yoksa getirmezsen seni iki misli döverim" diyerek katılanı tehdit ettiği, sanığın eylemlerinin bütün hâlinde eziyet suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın katılana bir iki tokat attığını savunduğu belirlenmiştir.

3. Katılan ... tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanığın eylemi neticesinde katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Bergama Devlet Hastanesince düzenlenen 12.12.2015 tarihli adlî muayene raporunda; "...her iki uyluk yumuşak doku travması, basit tıbbi müdahale ile giderilir" görüşüne yer verildiği, aynı Hastanede görevli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanınca düzenlenen 14.12.2015 tarihli adlî muayene raporunda ise katılanda olayla ilgili olarak akut stres bozukluğu tablosu saptandığı belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın gayri resmi bir ilişki içinde olduğu, katılan korunmaya muhtaç çocuğun da bu konuda şüphe ve sezgilerinin bulunduğu, olay tarihlerinde katılan ...'in cenaze için memleketine gittiği, evde sanığın cebinden düşürdüğü anahtarı fark eden katılan korunmaya muhtaç çocuğun, anahtarın ait olduğu evi araştırdığı ve babasını o evde gördüğü, sanığın bu durumu fark etmesi nedeni ile kızına eli, tekme, yumruk ve silahtan sayılan demir çubuk ile vurduğu ve hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralanması sebep olduğu anlaşıldığından;

olay nedeni ile dinlenen tanıklar, katılan korunmaya muhtaç çocuğun aşamalarda değişmeyen beyanı karşısında; sanığın, katılan korunmaya muhtaç çocuğa sistematik olarak ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve insan onuruyla bağdaşmayan, bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışlarda bulunduğuna dair somut bir delil olmadığından,

sanığın eyleminin ani gelişen olaya bağlı olarak alt soya karşı silahtan sayılan demir çubuk ile kasten yaralama suçunu oluşturacağı kabul edilerek sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince eziyet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın eylemine uyan alt soya karşı silahtan sayılan aletle kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Eziyet Suçu Yönünden

Sanığın kızı katılanı olay günü basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, olayın ani bir şekilde gerçekleştiği, suç tarihi itibariyle gerçekleşen yaralama olayında eziyet suçunun oluşması için gerekli olan devamlılık ve sistematiklik unsurunun olmadığı anlaşılmakla sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Temel Cezanın Belirlenmesi Yönünden

Olay ve Olgular başlığının (4) numaralı paragrafında belirtilen katılana ait rapor içeriği dikkate alındığında, katılanda tespit edilen akut stres bozukluğu şeklindeki bulgunun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup olmadığının ve katılanın beden ve ruh bakımından kendisini savunabilir durumda olup olmadığının belirlenmesine yönelik katılanın tüm tedavi evraklarının ve katılanın muayene edilmek üzere Adlî Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek yeniden adlî muayene raporunun alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Vekâlet Ücreti Yönünden

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (B) ve (C) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2020/1413 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,