Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14668 K.2023/1613

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/741 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (son) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/741 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/2622 Esas, 2021/5032 Karar sayılı kararıyla; "a)5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada, sanığın müdafiinin bulunmaması halinde istemi olmasa dahi müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden müdafii hazır bulunmaksızın dinlenilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, b)Kurulan hükümde hesap hatası yapılması.." Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mevcut delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Selamlaşma meselesinden temyiz dışı sanıklar ... ve ... arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga yerine sonradan gelen sanık ...'in sandalyenin demir ayağı ile vurduğu katılan ...'u sağ gözünde işlev kaybına ve 3. derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, katılan hakkında düzenlenen Batman Adlî Tıp Şubesi'nin 15.10.2021 tarihli raporunda; ''..sağ göz etrafında şişlik ve 1x1 cm'lik kesi, sklera ve gözün renkli kısmında kanama, orbita duvarında fraktür, sağ gözde görme kaybı mevcut olup; yaralanmasının duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu, kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkilediği..'' şeklindeki tespitlere yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm kısmında kazanılmış hak ilkesinin uygulaması sırasında, ''1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi'' olan uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

A. Sübut Yönünden

Katılanın olayın sıcaklığı ile alınan kolluk beyanı ile 14.03.2016 ve 07.12.2021 tarihli celselerdeki beyanlarında sandalye ile vuranın sanık olduğunu belirtmesi, beyanlarını destekleyen tanıklar M.K. ve S.T.'nin ifade tutanakları Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporun içeriği gözetildiğinde sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla sabit olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Takdiri İndirim Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim sebebi uygulanması hususu Mahkemenin takdirinde olup Yargıtay'ın buna ilişkin denetim yetkisinin gerekçe ile sınırlı olduğu, Mahkemece, suçtan sonraki davranışları değerlendirilen sanık hakkında, "...eyleminden pişmanlık duyduğuna ilişkin kanaat oluşmaması" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden takdirî indirim sebebinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararında eleştirilen husus dışında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,