Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14794 K.2023/520

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/23 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararları ile sanık hakkında;

a) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

2. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/23 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararlarının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/8957 Esas, 2021/10891 Karar sayılı ilâmıyla;

"a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması ve yine iddianamede 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde ek savunma hakkı verilmeden temel cezanın TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P.

67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Katılanın beyanları ve adli raporun içeriğine göre sanığın katılanı yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralama eylemini silahtan sayılan muşta ile gerçekleştirdiği sabit olduğu olayda; sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması ve belirlenen cezanın TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerekirken sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Sanığın katılan ...’i yaralama eylemini 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edildiği halde aynı katılana yönelik mala zarar verme suçundan haksız tahrik hükmünün uygulanmaması, " Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/453 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararları ile sanık hakkında;

a) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın işletmekte olduğu gazinoya müşteri olarak gelen katılanın kapanma saatinde gitmek istememesi nedeniyle gazinodaki garsonlar ile aralarında tartışma yaşandığı, katılan ile diğer müşteri...'in gazinodan çıkarıldıkları, katılanın... ile birlikte aracına binip olay yerinden ayrıldıktan sonra geri döndüğü, sanığın da gazinonun önüne gelmiş olduğu, sanık ile katılan arasında başlayan tartışma sırasında katılanın sanığa hakaret ettiği, sanığın da ele geçirilemeyen muşta ile katılanı yüzünde sabit ize neden olacak şekilde, ...’i tabanca kabzesi ile basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı,

katılanın aracının kapısına tekme atarak zarar verdiği, ...'e yönelik anlatılan eylem yönünden bozma öncesi kurulan mahkûmiyet hükmünün onama üzerine kesinleştiği, sanığa yönelik hakaret eylemi yönünden katılanın bozma öncesi adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün miktar itibarıyla kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın, yaralama eylemi yönünden suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği, mala zarar verme eylemi yönünden ise üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Katılan beyanı ile...'in anlatımları aynı yöndedir.

4. Kolluk güçlerince suç tarihinde katılanın aracında yapılan inceleme sonucunda tanzim olunan Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcut olup katılanın aracında zarar meydana geldiği anlaşılmıştır.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; a) Eşme Devlet Hastanesince tanzim olunan, 14.03.2014 tarihli ve 22075 sayılı; "Sol kaşın dış üst yanında yaklaşık 8-10 cm. uzunluğunda kemiğe dayanan derin cilt kesisi, alt dudak iç kısımında V şeklinde parçalı 3 cm.'lik kesi; sağ dudak üst yanında 3 cm. derinliğinde kesi mevcut,"

b) Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Uşak Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 05.05.2015 tarihli;

"...yapılan muayenesinde.

Genel durumu iyi, bilinci açık, koopere ve oryante, alın sol yanda sol kaş dış kısmına paralel uzanan 5x0,3 cm. boyutlarında deriden daha açık renkli, seviye farkı göstermeyen yara izi, sol kaş dış kısmının içinde kaşlar arasında 4x0,1 cm. boyutlarında yara izi, alt dudak orta hattının hemen sağında dudak mukozasından kabarık ve daha açık renkte yaklaşık 1,5x0,1 cm. yara izi, sağ ağız köşesinden dik bir şekilde yukarıya uzanan yaklaşık 1x0,1 cm. yara izi, çenenin sol yanında ciltten seviye ve renk farkı gösteren yaklaşık 1,5x0,1 cm. üzeri sütür izli yara mevcut olup tespit edilen yara izlerinin belirli bir mesafeden,

belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta dikkat çektiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, diğer fizik ve sistem muayenelerinin normal olduğu" şeklindeki belirlemeden sonra katılanın yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğu,

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

6. Tanık R.A.'nın beyanları dava dosyasına eklenmiştir.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Beraat Talebi Yönünden Sanığın, tevil yollu ikrarı, katılan beyanı, katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporu, kolluk tutanakları ile temyiz dışı...'in beyanları karşısında sanığın suçları sabit görülmekle, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kazanılmış Hak Yönünden

Sanık hakkında Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/23 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararı ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden hükmolunan netice cezanın, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlendiği, mezkûr hükmün sadece sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/8957 Esas, 2021/10891 Karar sayılı kararıyla sanık hakkındaki hükmün, sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca korunması suretiyle bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kurulan hükümde, dava dosyası yönünden temyiz hükümleri yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği sanığın

kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi ve sonuç ceza miktarının 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine hesaplamada hatası da yapılarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/453 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçu Yönünden

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmamış olması nedeniyle Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/453 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere.

"Aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunması suretiyle 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,