Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14882 K.2024/2324

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2017/505 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a)

ve (e) bendleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/1729 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sübuta ve ceza miktarına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü akşamı mağdur ... ile tanık ...'un tekel bayiden içki aldıkları bu arada sanık ...'nın da tanık ... ile dolaştıkları sırada mağduru tekel bayisi önünde görmeleri üzerine sanık ...'nın buna sinirlendiği, tanık ...'in araçtan indiği ve mağdura eve gitmesini söylediği aralarında küçük ve büyümeyen bir tartışma olduğu daha sonra mağdurun tanık ...'a ait olan ancak kendisinin kullandığı araç ile, tanık ...'in de sanık ... ile kendisine ait araçla oradan ayrıldıkları, daha sonra Yapraklı yolunda peş peşe bir şekilde karşılaştıklarında mağdurun aracını döndürmek istediğinde aracın kara saplandığı,

tanık ...'in de aracı durdurması üzerine sanık ...'nın araçtan inip mağdur ...'in içinde olduğu araca doğru giderek mağdurun aracın içinde olduğu bir anda şoför kısmındaki kapıyı açıp herhangi bir söz söylemeksizin Yasin'e bir kaç kez yumrukla vurduğunu, daha sonra üzerinde bulunan ve elde edilemeyen tabanca ile aracın içinde bulunan mağdur ...'in ayaklarına doğru 2 kez ateş ettiği, mağdurun sol bacak dizinin üstünden ve sağ ayak bileğinden, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamı tehlikeye sokar ve duyurulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine sebep olur mahiyette yaralandığı, kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin Gazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 16.03.2017 tarihli adli rapor, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

Sanığın, sözünü dinlemeyen kardeşi mağdur ...'i tabancayla sol dizinden ve sağ ayak bileğinden vurduğu, sol bacak popliteal arteri parçalanan mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve sol bacağının ampute edildiği anlaşılan olayda, birden fazla nitelikli hal ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında temel cezaya hükmedilirken cezada orantılılık ilkesi gözetilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tanık beyanları ile sabit olduğu üzere katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı,

anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eksik ceza tayinine ilişkin eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/472 Esas, 2021/1729 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,