Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14935 K.2024/4093

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. Ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.10.2021 tarihli ve 2018/586 Esas, 2021/421 Karar sayılı ilamı ile;

A.Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53 ve 58. maddeleri gereği 6 yıl hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

B-1. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53 ve 58. maddeleri gereği 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

B-2 Sanık ... hakkında Katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/2-b,62/1 ve 53. maddeleri gereği 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2022/122 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezaların üst sınıra daha yakın tayin edilmesi gerektiği eleştirisiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, sanıkların atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1Olay tarihinde, ... İnşaatta taşeron firma olarak tanıklar İdris ve Lütfullah'ın çalıştıkları, tanıkların katılan ...'a bu inşaatın duvar işlerini yaptırdıkları, sanıkların da katılan ...'un yanında işçi olarak çalıştıkları, katılan ...'un sanıkların çalışma karşılığı ücretlerini ödememesi nedeniyle katılanlar ..., ... ve ... ile sanıkların ... İnşaatta bulunan ofiste buluştukları, tanıkların katılanlara borçları için senet imzalamayı önerdikleri, katılanların kabul etmediği, bunun üzerine çıkan tartışmada sanıkların katılanlara bıçakla saldırdıkları, katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek şekilde, katılan ...'ın ise hayati tehlike geçirecek ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığını olayda;

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2022/122 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,