Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15254 K.2023/2087

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci

fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/15731 Esas, 2021/1281 Karar sayılı kararı ile; "5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi gereği cezanın hatalı şekilde 6 yıl hapis cezası olarak tayini, ek savunma verilmeden uygulama yapılması, hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiğinden" bahisle hükmün bozulmasına,

3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

4. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/3842 Esas, 2022/4176 Karar sayılı kararı ile; "ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığı gerekçesi ile sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirim yapılması gerektiğinden" bahisle hükmün bozulmasına,

5. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/466 Esas, 2022/590 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin oranına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Arkadaş olan sanık ve katılan arasında katılanın kız arkadaşı ile sanığın konuşması nedeniyle tartışma çıktığı, karşılıklı yaralama şeklinde gelişen olayda sanığın bıçakla katılanı sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2-4) numarada gösterilen bozma ilâmlarının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda, tarafların olayın başlangıcını ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları da gözetildiğinde, meşru savunmanın koşullarının somut olayda bulunmadığı,

ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmadığı gerekçesiyle uygulanan haksız tahrik hükümlerinde asgari (1/4) oranında yapılan indirimde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/466 Esas, 2022/590 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,