Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15271 K.2023/2803

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/210 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/18997 Esas, 2020/4389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğu halde erteleme hükümlerinin uygulanması ve cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/71 Esas, 2020/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun 'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ihbar da bulunulması üzerine Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/634 Esas, 2022/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendinin uygulanmaması gerektiğine, haksız tahrik sebebleri bulunduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun evli oldukları, olay günü sanığın eve alkollü gelmesi nedeniyle aralarında çıkan tartışmanın giderek kavgaya dönüştüğü, sanığın sinirlenerek sehpa ayaklarından birini almak suretiyle mağdurun omuzuna vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2019/18997 Esas, 2020/4389 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedeni Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız hareketin eve alkollü gelen sanıktan kaynakladığı bu sebeble Mahkemece haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Erteleme Ve Kazanılmış Hak Yönünden

Sanık hakkında Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/210 Esas, 2016/28 Karar sayılı ilamı ile verilen erteli 7 ay 15 gün hapis cezasının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.03.2020 tarihli ve 2019/18997 Esas, 2020/4389 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, sanık hakkında Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/71 Esas, 2020/184 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklanırken sanık hakkında 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de, bozmadan sonra kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken kazanılmış hakkın ceza miktarı ile birlikte ertelemeyi de kapsayacağı gözetilmeden, sanık hakkında sonuç olarak tayin olunan 7 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarihli, 2017/8-853 Esas ve 2018/135 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakkın dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; Mahkemece sanığın gerçekleştirdiği yaralama suçunu silahtan sayılan sehpa bacağı ile işlemiş olduğunun kabul edildiği bu sebeble sanığın eyleminin hem eşe karşı hem de silahtan sayılan sehpa bacağı ile işlenmesi nedeniyle iki nitelikli halin birlikte gerçekleştiğinden bahisle temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmış olması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendinin hüküm kısmında gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/634 Esas, 2022/199 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, erteleme yönünden oluşan kazanılmış hakkı ve kanun maddesinin hüküm kısmında gösterilmemesi yönlerinden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,