Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1563 K.2022/1562

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52/2. (ikişer kez) maddeleri uyarınca iki kez 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2019/386 Esas, 2021/13 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 18.01.2022 tarihli ve 2021/22620 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2022 tarihli ve 2022/12309 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve 2016/7143 Esas, 2017/3141 Karar sayılı ilamında, “...Sanık ... hakkında aynı suç işleme kararı altında ve birbirinin devamı olan olayda, mağdur Sezgin'e yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği ancak failin fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın hem kasten yaralama hem de silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hususunda mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;..” şeklinde belirtildiği üzere,

sanığın mağdur ...'ye karşı olay tarihinde aralarında çıkan tartışma sonucunda ilk önce mağdura kemerle vurduğu sonrasında bıçak ile mağduru bacağından yaralaması şeklindeki eylemlerinin aynı suç işleme kararı altında ve aynı zaman dilimi içerisinde, aynı mağdura yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği, ancak ceza miktarının belirlenmesi sırasında bu durumun Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eylemler hakkında ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında, sanığın mağdura kemerle vurduktan kısa bir süre sonra bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır. Sanığın mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı suçişleme kastıyla çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle, olay bir bütün olarak değerlendirilip tek bir silahla kasten yaralama suçundan ceza verilmelidir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre temel ceza tayin edilirken 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde düzenlenen cezada orantılılık ilkesi ve 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği düşünülmeden, sanığın iki ayrı kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.