Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1697 K.2022/3078

a) Mağdura yönelik basit kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a, e, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 3740 TL adli para cezası b) Mağdura yönelik tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Beraat kararını temyizde hukuki yarar bulunmadığından, sanığın tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelen temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemleri, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, sanık hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2015/1064 numaralı iddianame ile TCK'nin 106/2-a maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ile mağdurun suç tarihi itibariyle evli olmadıklarının hükmün gerekçesinde de belirtilmiş olmasına göre, sanık hakkında uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 86/3-a maddesinin hükümde gösterilmesi, sonuca etkili olmadığından ve mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.