Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1851 K.2022/8422

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/03/2019 tarih ve 2017/3209 Esas, 2019/657 Karar sayılı ilamı ile; istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle eşini kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanığın 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Katılan Kurum vekili, sanık ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06.03.2019 tarih ve 2017/3209 Esas, 2019/657 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ile sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre; hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl cezası ile mahkumiyetine karar verilerek, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının arttırılmış olduğu, kararın bu haliyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereği temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06.03.2019 tarih ve 2017/3209 Esas, 2019/657 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan Kurum vekilinin; cezada indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ve müdafiinin; suç vasfına, ceza miktarına, ağır tahrik olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,