KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/1861 E., 2022/4800 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
- Hükümler
- 1)İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2018 tarih ve 2018/122 Esas, 2018/395 sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karar.
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/03/2019 tarih ve 2018/2256 Esas, 2019/415 sayılı kararı ile “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar.
TEMYİZ EDENLER
Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/03/2019 tarih ve 2018/2256 Esas, 2019/415 sayılı kararının, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05/09/2014 yerine 05/09/2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.
Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 82/1-c, 35. maddelerinde düzenlenen nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/03/2019 tarih ve 2018/2256 Esas, 2019/415 sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ...
Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/1861, K. 2022/4800, 9 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama