Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1867 K.2024/6903

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2019 tarihli ve 2018/712 Esas, 2019/92 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; a) 5218 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 73. maddesi gereğince 6 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek üzere ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, b) 5275 sayılı Ceza İnfaz Kanunu'nun (5275 sayılı Kanun) 99. maddesi gereği müebbet hapis ve 16 yıl 92 ay 15 gün hapis cezası olarak toplanmasına, hükmün 5275 sayılı Kanun gereği infazına, Karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2019/812 Esas, 2019/888 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik hükümlü müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, infaz rejimindeki hükümlü lehine olan değişikliklerin göz önüne alınmadığına ilişkindir.

III.GEREKÇE

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2018 tarih ve 2015/7-21930 İlamat sayılı yazılarıyla hapis cezalarının içtimasına karar verilmesi istemi üzerine yeniden duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme sonunda, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlardan verilip kesinleşen tüm mahkumiyet hükümleri nazara alınıp, 765 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yanında her bir muvakkat hapis cezası yönünden ayrı ayrı hücre cezaları tayin edilmek suretiyle, 01.06.2005 tarihinden sonra işlenen suçlar yönünden 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesi uyarınca içtima kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2019/812 Esas, 2019/888 Karar sayılı kararında hükümlü müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,