Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1925 K.2022/3200

TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı 2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10/07/2019 tarih ve 2019/1408 Esas, 2019/1707 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik lehe istinaf başvuruları üzerine anılan mahkumiyet hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

TEMYİZ EDENLER

Sanık müdafii, katılan

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10/07/2019 tarih ve 2019/1408 Esas, 2019/1707 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 27/11/2017 tarih ve 2017/2540 Esas, 2017/2712 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ve katılan ...'nın tarla yolu nedeniyle aralarında önceye dayanan husumetin bulunduğu, Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin 31/01/2011 tarihli ve 2007/666 Esas, 2011/115 Karar sayılı davasında katılan lehine geçit hakkı tesis edilmesine karar verildiği ve bu kararın 10/06/2013 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamındaki Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2015 tarihli ve 2014/463 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararında geçit hakkı nedeniyle çıkan tartışma sebebiyle sanığın katılana karşı yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

katılanın tarlasına yol açmak için olay tarihi olan 25/04/2018 tarihinde iş makinesi getirttiği, katılanın bir hafta önce 18/04/2018 tarihinde olay çıkmasından endişe duyması nedeniyle Silifke Kaymakamlığa güvenlik önlemi talebinde bulunduğunun anlaşıldığı, olay günü iş makinası operatörü tanık ...'un yol için çalıştığı, olay yerinde Jandarma personelinin de bulunduğu, katılanın bir süre sonra yolun açılacağı yeri göstermek için makinanın yanına geldiği, Jandarmanın yanına geri döndüğü sırada sanık ...'in katılanın arkasından yaklaştığı, ...in "çıkın tarlamdan" diyerek bağırdığı,

iş makinesine taş atmaya çalıştığı, atamayınca katılana elindeki taşı attığı, taşın isabet etmediği, sanığın katılanın arkasından koşarak onu yere yatırdığı, elindeki kontrol kalemi olarak tabir edilen tornavidayla vurmaya başladığı, göğsünden, sırtından, karnından ve elinden toplam 5 darbe ile yaraladığı, katılanın sanığa karşı koymaya çalıştığı ve sanığın elini tuttuğu o sırada jandarma personelinin araya girmesi üzerine sonlandığı anlaşılan olayda;

Katılan hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08/11/2018 tarihli raporda yaralanmaların hayatını tehlikeye sokmadığı ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi, suçta kullanılan aletin elverişli olması, hayati vücut bölgelerinin hedef alınması, eyleme kendiliğinden son vermeyip devamına engel hal bulunması, aralarında önceye dayalı husumet bulunması dikkate alınarak, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin, katılanın temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 27/11/2017 tarih ve 2017/2540 Esas, 2017/2712 Karar sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,