Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1963 K.2023/2960

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2017 tarihli ve 2014/291 Esas, 2017/227 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2017 tarihli ve 2014/291 Esas, 2017/227 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2017 tarihli ve 2017/1077 Esas, 2017/1109 Karar sayılı kararıyla hükümlerin bozulmasına karar vermiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/24 Esas, 2018/247 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2019/492 Esas, 2019/565 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafiinin, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanık ...'nin ilk derece mahkemesindeki 20.11.2018 tarihli karar celsesinde ... 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü bulunduğu, sanığın duruşmalardan bağışık tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B.

No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50. Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2019/492 Esas, 2019/565 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün diğer sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler ile de irtibatlı olduğu anlaşılmakla, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,