Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2077 K.2022/5599

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 106/1-2, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası 3) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 125/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası 4) Sanık ... hakkında ...'e yönelik tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası 5) Sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 29, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası 6) Sanık ... hakkında ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1, 43/2, 29, 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 2800 TL adli para cezası

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... ve müdafii, katılan sanık ... ve katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit, sanık ... hakkında katılanlar Ümmet ve ...'ye yönelik tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, mahkumiyet kararı verilmiş, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan meşru savunma sınırları kapsamında kaldığı belirlenerek beraat kararı verilmiş,

incelenen dosyada bozma nedenleri dışınsa isabetsizlik görülmediğinden sanık ... ve müdafiinin; subuta, katılan sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin; sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi, diğer hükümler yönünden takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması, kararın usule ve hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle;

2) Sanık ... hakkında ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında TCK'nin 106/1-1. cümle maddesine göre hükmedilen tehdit suçlarının, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sanığın, aşamalarda ısrarlı ve tutarlı bir şekilde yüklenen suçları inkar etmesi, savunmasının aksine katılanın soyut beyanlarından başkaca her hangi bir delilin bulunmaması, mahkumiyet hükmünün her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillere dayanmasının, varsayım ve ön kabule dayanmamasının gerekmesi hususları bir bütün olarak nazara alındığında yüklenen suçu işlediği sabit olmayan sanığın beraati yerine, yeterli ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Sanık hakkında tekerrüre alınan ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli 2014/467 Esas - 2014/883 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre alınan suçlun uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan kontrolde ...

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2017 tarihli ek kararıyla cezanın infaz edilmesi nedeniyle uzlaşma işleminin yapılmayacağına ilişkin hatalı gerekçeyle sanığın uzlaşmaya ilişkin talebinin reddedildiği anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 4) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; a) Sanığın katılan ...'ye karşı hakaret suçunu apartmanın dışında sokakta gerçekleştiği anlaşılmakla, eylemin aleni ortamda işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 125/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

b)Sanık hakkında tekerrüre alınan ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli 2014/467 Esas - 2014/883 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre alınan suçun uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan kontrolde ...

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2017 tarihli ek kararıyla cezanın infaz edilmesi nedeniyle uzlaşma işleminin yapılmayacağına ilişkin hatalı gerekçeyle sanığın uzlaşmaya ilişkin talebinin reddedildiği anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

5) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın katılan ...'ye yönelik olarak söylemiş olduğu "hayvan, kapını pencereni indiririm" şeklindeki sözlerin mal varlığına karşı sair tehdit ve hakaret suçlarına vücut verdiği, suç tarihinde de hem TCK'nin 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret hem de TCK'nin 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu, katılan ...'nin Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan 11/02/2015 tarihli beyanında uzlaşmak istemediğini belirttiği, uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre alınan ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli 2014/467 Esas - 2014/883 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre alınan suçun uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan kontrolde ...

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2017 tarihli ek kararıyla cezanın infaz edilmesi nedeniyle uzlaşma işleminin yapılmayacağına ilişkin hatalı gerekçeyle sanığın uzlaşmaya ilişkin talebinin reddedildiği anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

6)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan ...'ın aşamalarda sanık ... ile konuşmak üzere dükkanına gittiğinde sanığın kendisine saldırdığına ilişkin beyanları, görgüye dayalı bilgi sahibi olduğu anlaşılan sanık ...'in annesi olan katılan ...'nin ve oğlu olan tanık Umutcan'ın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında olayı karşılıklı kavga şeklinde anlattıkları anlaşılmakla; sanık ...'in haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde meşru savunmadan beraatine karar verilmesi,