Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2114 K.2022/8998

Sanık ... ... hakkında mağdurlar ..., ...'e yönelik "taksirle yaralama" suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 74. maddesi delaleti ile 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine,

B)Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 1. Ceza Dairesinin 12/06/2019 tarih, 2019/320 Esas ve 2019/1189 karar sayılı kararı ile;

İstinaf başvurusunun kabulü ile; sanık ... hakkında taksirle yaralama suçlarından kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına,

1)Sanık ... ... hakkında mağdur ...'ya yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35 ve 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetime ve 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gözetilerek sanığın cezasının infaz edilmemesine,

2)Sanık ... ... hakkında mağdur ... ...'e yönelik "kasten yaralama" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gözetilerek sanığın cezasının infaz edilmemesine dair kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/06/2019 tarih, 22019/320 Esas ve 2019/1189 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesince, karar kesinleştiğinde sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan ihbarda bulunulmasına ilişkin kararın, temyizi kabil karar niteliğinde olmaması nedeniyle, sanık müdafiinin konusu olmayan temyiz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

İlk derece mahkemesince sanık hakkında ...'ya karşı taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 sayılı kararında da belirtildiği üzere hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyizi kabil olduğu,

Ayrıca sanık hakkında Sezai'ye karşı taksirle yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiginde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüge giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden, bu kararın da temyizi kabil oldugu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralamadan hüküm kurulması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/06/2019 tarih, 22019/320 Esas ve 2019/1189 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,