Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2117 K.2022/6589

sanık ... hakkında: mağdur ...'e yönelik TCK'nin 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca verilen 10 yıl hapis cezası ilecezalandırılmasına, 2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2018 tarih ve 2018/1192 Esas - 2018/1802 Karar sayılı kararıyla; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2018 tarih ve 2018/1192 Esas - 2018/1802 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık ... hakkında hükmedilen kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle verilen kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2.a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nin 81, 35. maddelerinde yer alan eyleme ilişkin öngörülen cezanın alt sınırının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, sanığın istemi aranmaksızın müdafii tayin edilmesi, savunmasının mahkemece bizzat müdafii huzurunda alınması ve yine müdafiinin hazır olduğu duruşmada karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 28/12/2017 tarihinde yapılan duruşmada sanık ve müdafiinin yokluğunda karar verilmesi ve sanık mudafiinin duruşmalardan haberdar edilmemesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Colozza et Rubinat/İtalya, 12.02.1985 A.

89, Is-30. Campbell ve Fell/Birleşik Krallık, A.80 28.06.1984) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 150/3. ve 188/1-2. maddelerine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,