Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2148 K.2022/7281

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/10/2018 tarih ve 2018/1685 Esas, 2018/2070 Karar sayılı ilamı ile; duruşmalı inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararlarının kaldırılarak sanığın eşini gebe olduğunu bilerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, f, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.10.2018 tarih ve 2018/1685 Esas, 2018/2070 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili ve mağdur vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Katılan ... temyiz aşamasında verdiği 16.06.2021 tarihli dilekçesinde sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği, katılan sıfatının hükümsüz kaldığı, bu nedenle vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE karar verilmiştir.

Hüküm fıkrasının 2. bendinin, sanık hakkında tekerrür uygulamasına dair 6. paragrafı ile erteli cezanın TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca ihbarına dair 13. paragrafında, adli sicil kaydında yer alan ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin ilam numarasının, "2016/458 Esas ve 2016/862" yerine "2016/459 Esas ve 2016/682" şeklinde hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni sayılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.10.2018 tarih ve 2018/1685 Esas, 2018/2070 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan Kurum vekilinin; teşebbüs nedeniyle cezadan yapılan indirimin fazla olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, uygulama gerekçesinin yetersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,