Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2183 K.2022/9229

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21/01/2019 tarih ve 2018/1358 (E), 2019/176 (K) sayılı; İstinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararları kaldırılarak, yeniden hükümler kurulması suretiyle; 1) Sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, 2)Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21/01/2019 tarih ve 2018/1358 (E), 2019/176 (K) sayılı kararının sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21/01/2019 tarih ve 2018/1358 (E), 2019/176 (K) sayılı "mahkumiyet" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 37/1, 81/1, 35. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından "beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında, her iki sanığın da kendisine bıçakla saldırdıklarını belirtmesi, sanık ...'ın aşamalarda çelişkili ifadelerde bulunması, olayın akabinde alınan ilk ifadesinde ise, sanık ...'ın da olay yerine geldiğini ve katılanı bıçakla yaraladıktan sonra katılanın arkasından sanık ... ile birlikte evlerinin bulunduğu yere doğru gittiklerini beyan etmesi, olaydan sonra iki bıçağın ele geçmesi, ikinci bıçağın sanık ...'ın göstermesi sonucu olay yerine 200 metre mesafede bulunması, bıçağa yakın mesafedeki taşta bulunan kan lekesinin de

katılana ait olduğunun tespit edilmesi ve katılandaki birden fazla bıçak yarasının yerleri birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğu ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemini gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37/1 maddesi yollaması ile TCK'nin 81/1, 35/2, 29/1 maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik savunma ve beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21/01/2019 tarih ve 2018/1358 (E), 2019/176 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,