Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2201 K.2022/6923

1)Sanık ... hakkında;

Katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)Sanık ... hakkında;

a)Katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüse yardım" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 39, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b)6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nin 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine,

B)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/11/2018 tarih, 2018/1439 Esas ve2018/1543 Karar sayılı kararı ile;

1)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurularının esastan reddine"

2)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK'nin 280/1-c maddesi gereğince "düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/11/2018 tarih, 2018/1439 Esas ve 2018/1543 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları yönünden;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) İlk derece mahkemesinin sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 39, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının ilgili Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan 5237 sayılı 81/1, 35, 39, 29, 62, 53, 63 ve 58. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/11/2010 tarih, 2010/5-237 Esas, 2010/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, ilk defa bölge adliye mahkemesince sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirine uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik "kasten öldürmeye teşebbüse yardım "suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 39, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verildiği bu hükümlere karşı sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii,

katılan ... tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurularının esastan reddine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/11/2018 tarih, 2018/1439 Esas ve 2018/1543 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme kastının olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru müdafaanın varlığına, suç vasfına ve sanığın beraat etmesi gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin;

sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,