KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/2391 E., 2022/5166 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1) İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2018 tarih ve 2015/255 (E), 2018/136 (K) sayılı kararı; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 8 7/1-d, 87/3, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 13/02/2019 tarih ve 2018/1957 (E), 2019/358 (K) sayılı kararı; İstinaf başvuruları üzerine anılan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 13/02/2019 tarih ve 2018/1957 (E), 2019/358 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 13/02/2019 tarih ve 2018/1957 (E), 2019/358 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile CMK 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; koşulları oluşmadığı halde TCK'nin 87/1-d maddesinin uygulandığına, sanığın ağır haksız tahrik altında olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/2391, K. 2022/5166, 16 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama