Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3253 K.2022/5609

2)Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/07/2019 gün, 2019/7072 Esas ve 2019/114842 Karar sayılı "bozma" ilamı. 3)... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2021 gün, 2019/948 Esas, 2021/37 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 53/1 maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine, ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azalatıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

1)Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 09/07/2019 tarih, 2019/7072 Esas ve 2019/14842 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında, sanığa zorunlu müdafii atanmasına ve sanık müdafiinin mazeret dilekçesi göndermesi karşısında sanığın müdafii yokluğunda savunmasının alınması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanık hakkında TCK'nin 87/2-b maddesi uygulanırken belirlenen cezanın iki kat arttırılması gerekirken, yazılı şekilde bir kat arttırım yapılması,

Kabule göre de;

3)Uygulama koşulları oluştuğu halde TCK'nin 87/2-son maddesinin uygulanmaması,

4)Sanığın kazanılmış hakkı korunarak netice ceza belirlenirken hüküm fıkrasında CMUK'un 326/son maddesinin gösterilmemesi,