KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/3288 E., 2022/7421 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 53, 58, 54. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üzerine atılı suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümde düzeltilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Bozma öncesi kurulan hükümde sanık hakkında "ikinci kez mükerrirlik" hükümlerinin uygulanmadığı, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında "ikinci kez mükerrirlik" hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,
2) Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/3288, K. 2022/7421, 28 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama