Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3302 K.2022/5085

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üzerine atılı suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eylemi ile kırık arasında illiyet bağı bulunmadığına, suçun silahla işlenmediğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olan başka ilamının bulunmadığı da gözetildiğinde, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2007 tarih ve 2005/336 Esas - 2007/212 Karar sayılı ilamıyla sanığın aynı katılana karşı, TCK'nin 151/1. maddesi gereğince "mala zarar verme", TCK'nin 86/2. maddesi gereğince "basit yaralama" ve TCK'nin 125/1. maddesi gereğince "hakaret" suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan "mala zarar verme" suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle "mala zarar verme" suçu ile birlikte aynı katılana karşı işlenen "basit yaralama ve hakaret" suçlarının da uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre TCK'nin 58/6. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,