Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3329 K.2022/8689

1) Sanık ...’ın katılan ...’nu “nitelikli kasten yaralama” suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, 2) Sanık ...’ın katılan ...’nun “nitelikli kasten yaralama” suçundan; TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20/07/2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu,

her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçlarından 16/06/2016 tarih ve 2015/447 Esas – 2016/250 Karar tarihli Ek Karar ile TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine dair karar verilmiş ise de, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/11/2020 tarih ve 2019/140 Esas – 2020/3931 Karar sayılı ilamında;

“nitelikli kasten yaralama suçundan duruşma açılıp Cumhuriyet savcısının esas hakkında görüşü alınıp, sanıklar ve savunmanlarına savunma hakkı tanındıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi nedeniyle 16/06/2016 tarihli Ek Kararın yok hükmünde olduğu belirtilerek temyiz itirazlarının reddine” dair karar verildiği, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin kararların 25/02/2021 tarihinde verildiği, bu haliyle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanunun 8/1. fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı,