KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/3399 E., 2022/6336 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 87/3, 62. maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası, CMUK'un 326/son maddesi gereği 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair,
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Bozma öncesi verilen ve sanık müdafii tarafından temyiz edilen 19/01/2016 tarihli kararda hükmedilen para cezasının daha az olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sonuç ceza miktarınının CMUK'un 326/son maddesi gereği sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu, kazanılmış hak nedeniyle sonuç ceza miktarı belirlenirken; Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ile 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da dikkate alınarak; son hükümde verilen hapis cezalarının ilk hükümde tayin edilen adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/3399, K. 2022/6336, 6 Temmuz 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama