Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3617 K.2022/3398

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/19269 Esas, 2020/2780 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kurulan hükmün gerekçeden yoksun olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/166 Esas, 2021/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında kurulan hükümde, eylem neticesinde meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, oğlunu aramak için girdiği manavda alışveriş yapmakta olan sanığın katılana; “oğlun içeride” dediği, bunun üzerine katılanın manav dükkânının içerisine baktığı; ancak, oğlunu göremediği ve sanığa kendisiyle kafa bulmamasını söylediği anlaşılmıştır. Taraflar arasında bu şekilde çıkan tartışma neticesinde sanığın, fizikî kuvvet kullanarak darp edip yere düşürdüğü katılanı, hayat fonksiyonlarındaki etkisi orta (3) derecede, malleol (ayak bileği eklemi) kırıkları meydana gelecek şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suça ilişkin ikrarını içeren 05.08.2015 tarihli soruşturma beyanı dava dosyasında mevcuttur. Sanığın, kovuşturma aşamasında da mezkûr savunmasını tekrar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan, 16.12.2015 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasındadır.

4. Katılanın anlatımlarını destekler mahiyetteki tanık M.G.’nin soruşturma aşamasında tespit olunan 05.08.2015 tarihli beyanı dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın adli sicil kaydı ve tekerrüre esas alınan ilâmın bir sureti dava dosyasına eklenmiştir.

6. Mahkemece Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/19269 Esas, 2020/2780 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/166 Esas, 2021/366 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/19269 Esas, 2020/2780 Karar sayılı ilâmına uyulmasına karar verilerek kurulan yeni hükmün gerekçesinde olayın başlangıç ve gelişim sürecine, sübuta dayanak delillere, cezanın bireyselleştirilmesinde esas alınan ölçütlere yer verilerek kararın gerekçelendirilmesi suretiyle bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

2. Dava dosyası kapsamına göre sanığın atılı suça yönelik ikrarı, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan Olay ve Olgular başlığının (3) numaralı paragrafında bilgilerine yer verilen adlî muayene raporu, tanık M.G.’nin, katılan anlatımlarını destekler mahiyetteki beyanı, sanığın adlî sicil kaydı ve tekerrüre esas alınan ilâmın sureti karşısında Mahkemece oluşa, sübuta ve cezanın bireyselleştirilmesine esas alınan ölçütlerde bir hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmiştir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi yönünden yapılan değerlendirme neticesinde, Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararının, sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması ve Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/19269 Esas, 2020/2780 Karar sayılı ilâmının içeriği ile katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunun, katılanda meydana gelen tüm yaralanmaların esas alınması suretiyle tanzim edildiği, katılanın vücudunda meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisinin orta (3) derece olarak skorlandığ dikkate alındığında, Mahkemece temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılmamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR