Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3717 K.2022/4003

2)Sanığın, mağdur ...'a yönelik basit kasten yaralama eyleminden TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 29, 52/1-2, 52/4, 63 maddeleri uyarınca 660 TL adli para cezasına mahkumiyetine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle, “Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet” hükmüne ilişkin olmakla,

a)6217 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 272/3-a maddesi gereği kesin nitelikte olduğu,

b)6723 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereği, Bölge Adliye Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20/07/2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, söz konusu kararlar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ilâ 326. maddelerinin yürürlükte olduğu dikkate alındığında, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereği de kesin hüküm vasfında olmakla temyizinin kabil olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem uygun REDDİNE,

2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, mağdur ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, takdiri indirim uygulanması ve temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, sanığın beraatine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Bozma ilamı öncesi verilen hükümde, sanığın neticeten “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün yalnızca sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunulmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulması gerektiği gözardı edilerek, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten “4 yıl 6 ay” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca, hükmün B-5 numaralı fıkrasından sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm yalnızca sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan,