KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/3814 E., 2022/5887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-a-e, 29, 62, 53. maddeleri gereği 10 ay hapis cezası,
- Temyiz edenler
- Sanık müdafi, o yer Cumhuriyet savcısı
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın ...'ye yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin; zamanaşımının dolduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,
Sanık hakkında kurulan ilk hüküm olan ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2006 tarih, 2005/1277 Esas, 2016/1170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-a, 86/3-e, 29, 62. maddeleri gereği verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, 3 yıl denetim süresi belirlendiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle anılan hükümde sanık hakkında verilen 10 ay erteli hapis cezasının kazanılmış hak teşkil ettiği, inceleme konusu hükümde ise verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle TCK'nin 51. maddesi gereği ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/3814, K. 2022/5887, 29 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama