Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3905 K.2022/4229

Sanığın “basit kasten yaralama” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın katılan ...’u basit kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; mahkumiyete yeterli delil olmamasına rağmen sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, meşru müdafaaya, meşru müdafaada sınırın aşılmasına,

fiilin haksızlık içeriği nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, basit yargılama usulünün uygulanmamasının hatalı olduğuna, Cumhuriyet savcısının; sanık hakkında TCK’nin 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanmamasının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle;

Ancak; 1) Kolluk tutanaklarına ve adli rapor içeriklerine göre suç tarihinin 28/03/2015 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 23/03/2015 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık ... hakkında tehdit ve basit kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1 ve 86/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaşma kapsamında olmadığından 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca basit kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu,

kovuşturma aşamasında ise sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, basit kasten yaralama suçunun da uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,