Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3911 K.2022/5699

2)Bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 10/06/2020 tarih ve 2020/5257 Esas, 2020/6424 Karar sayılı ilamı ile bozulmasından sonra; 3)Bozma ilamına uyan Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2021 tarih ve 2020/146 Esas, 2021/105 Karar sayılı kararı ile; sanığın kasten yaralama suçundan 5237 TCK'nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde düzeltilen neden dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 10.06.2020 tarih ve 2020/5257 Esas, 2020/6424 Karar sayılı ilamı ile bozulan Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarih ve 2015/306 Esas, 2016/99 Karar sayılı hükmünde, sanığın neticeten "2 yıl 1 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği halde; bozmadan sonra kurulan hükümde, sanığın "3 yıl 9 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere ayrı bir paragraf olarak.